Geschiedenis

De geschiedenis van BC Bumpers Sittard

Bumpers is in 1969 ontstaan uit een vriendenclub van Don Kiesjot ( nu Fenix !), een vroegere jeugdsociëteit in Sittard waarvan Math Gijsen bestuurslid was.

De eerste basketbal trainingen vonden plaats in september 1969 en wel op de woensdagmiddagen in een gymzaal aan de Engelenkampstraat. Contributie : 75 cent per training !  De eerste trainer  was Wil Kremer, een CIOS- leerling die bij Math Gijsen in de straat woonde. Via hem kwam er al gauw contact met Cees Vossen, een CIOS-leraar met een zwak voor basketbal.

Op 17 december 1969 werd de eerste demonstratie van deze mooie sport gegeven aan leerlingen van middelbare en ook lagere scholen en er meldden zich al gauw een twintigtal leden aan.

De naam van de nieuwe vereniging was in eerste instantie B.C. Sittard, maar dat veranderde al snel in de huidige naam Bumpers, afgeleid van een LP-hoes uit 1970 waarop een paar hippe All-Stars van Converse te zien waren.

Na een paar jaar van vallen en opstaan kon men in 1973 de beschikking te krijgen over een aantal zeer goede spelers die afkomstig waren van de AFCENT uit het naburig Brunssum.

O.l.v. Jimmy Fernandez en Leslie Rogers steeg Bumpers in 1974 in één keer door naar de landelijke 2e divisie waar men met de kerst zelfs bovenaan stond en promotie naar de 1e divisie als zeer reëel werd ingeschat. Helaas kwamen de sterkste spelers van Bumpers na  de kerst  niet meer terug uit de States en moest men weer op eigen benen staan, hetgeen resulteerde in een plek op Rayonniveau.

De vereniging was in de 1e 10 jaar niet te groot en beperkte zich tot zo’n 60 leden en 4-5 competitie spelende teams. In de tachtiger jaren wisselde de eerste generatie senioren spelers en bestuur met nieuwe aanwas en kon de vereniging doorgroeien naar een kleine 80 leden. In deze tijd beschikte men zelfs over 3 heren en 2 dames seniorenteams. De speelaccommodatie werd gewisseld, de CIOS-hal nabij het zwembad werd verruild voor de nieuw gebouwde stadsporthal. Om ledenaanwas in de jeugd te verkrijgen werd in die tijd clinics op scholen georganiseerd maar was de toeloop teleurstellend. Dit veranderde plotsklaps door de Olympische Spelen van 1992 in Barcelona. Door deelname van het “dreamteam” werd de sport goed verkocht aan de jeugd op tv en ook het basketball schoeisel was “hot” om op straat op te lopen. Legendarisch is nog de 1e echte leren basketballschoen van Adidas nl de ‘Top Ten”. Dit was 1000% verschil met de stoffen Converse sneakers waar de 1e tien jaar op moest worden gebald. Ook de organisatie binnen de club verbeterde mede door toedoen van mensen welke wat langer in hun bestuursfunctie konden verblijven. In de 70-er dagen was ook al sprake van “slechte betalers” maar het innen van de centen verliep veelal stroef. Overmaken van geld was er niet bij, nee er moest handje contantje afgerekend worden op de wekelijkse training waar het geld werd opgeborgen in de sigarendoos van de familie Bosten. De eerste sponsor in die dagen was restaurant de Aubelerberg in het Limbrichterveld. In ruil voor de sponsoring moest men uithelpen bij de wekelijkse kienavonden op vrijdagvond waar een paar maal per week diverse bussen met Belgische senioren naar binnen werd gereden.

Math Gijsen (onze oprichter) is nog in het bezit van met de hand geschreven verslagen welke wekelijks onder de leden werden gedistribueerd. Een heel gedoe want je moest maar hopen dat iedereen er was. Het omvatte veelal een overzicht van de wedstrijden, jurerings- en scheidsrechtersprogramma voor de komende week. Dit blaadje werd dan op de midweekse training in de gymzaal van de MTS (Valkstraat) uitgedeeld. Herman Visser bracht in 1984 het idee naar voren om een clubblad te starten en na wat zoekwerk werd de 1e redacteur gevonden in de persoon van Rob Geelen. Uitgave frequentie was 1 x per maand en het voorwoord werd gedaan door “der moelejaan”. Het clublad bestaat nog steeds, echter de inhoud is veranderd naar een eenmalig overzicht per jaar van alle relevante competitie-, team en clubinformatie. Door de opkomst van de computer en vooral de e-mail is de communicatie naar elkaar toe intensiever geworden en kan alles meer up to date worden gecommuniceerd. Daar Bumpers natuurlijk niet achter konden blijven is in de zomer van 2002 het initiatief genomen voor de creatie van een eigen website. Ben Veltrop heeft die zomer en het jaar erop vreselijk veel energie gestoken in de opzet hiervan. Het resultaat mocht en mag er nog steeds wezen. Een naam die verder zeker niet mag ontbreken in het overzicht is Frank Schrage. Begin jaren tachtig was het nogal moeilijk om een bestuur op de been te brengen en na een interim bestuur van een paar jaar (Jos Daniels en Armand Matthijs) keerde in 1984 een aantal leden na hun studie terug in Sittard en omstreken. Frank wilde wel voorzitter worden en samen met Bart Janssen werd zo de kern van een jarenlang bestuur geformeerd. Het is vooral aan hen te danken dat Bumpers in die tijd het hoofd boven water hield.

Het jaar 1991 gaat de boeken in als een gedenkwaardig jaar. In Mei werd deelgenomen aan een recreatief toernooi in Malgrat in Spanje. Met een volledig heren en damesteam werd de busreis aanvaard naar het zonnige zuiden. Tijdens en na afloop van het toernooi was duidelijk dat Bumpers een luidruchtige stempel op het toernooi had achtergelaten. De manier waarop men elkaar supporterde wekte alom bewondering. Rond datzelfde tijdstip werd Bumpers benaderd door het evenementenbureau Stagency. Zij hadden de Harlem Globe Trotters weten te strikken voor een 2-daags optreden in de stadsporthal. Bumpers committeerde zichzelf hieraan door een groot aantal vrijwilligers te strikken welke een nette bijdrage opleverde voor de kas. Via mond op mond reclame maar ook via de media werd de kaartverkoop gestimuleerd en eea resulteerde op de eerste avond in een record aantal bezoekers (2600); stampvol was het en we glunderden van trots. Tijdens de voorbereiding werd door het management van de Trotters geëist dat er geen filmopnamen mochten worden gemaakt van het spektakel en dat alle camera’s niet mee naar binnen mochten. De controleurs aan de ingang werden benoemd maar het was vooral Piet Takx die opviel. Getooid met een grote cowboyhoed, gekleed in een lange coyotejas en voorzien van een ZZ top baard boezemde hij iedereen angst in, er was geen discussie mogelijk en alle tassen gingen vanzelf open voor controle. Na een half uur werd de opstopping voor de ingang echter te groot en moest iedereen uiteindelijk toch ongecontroleerd door worden gelaten.

Jaren negentig

Eind jaren tachtig en eind jaren negentig waren de succesjaren bij de dames zowel als heren senioren. Beide hoogste teams behaalden promotie naar de Rayon overgangsklasse waar men een aantal jaren in kon verblijven. Dat spelen op niveau aantrekkelijk was bleek wel uit het feit dat het eenvoudig was om goede spelers aan te trekken. Helaas was het voor beide teams niet mogelijk zich op dit niveau te handhaven. Bij de dames- en heren lijn concentreert men zich de laatste jaren vooral op de oudste jeugd categorieën, reden hiervoor is dat we ook merken dat jeugdige senioren vasthouden een hele opgave blijkt te zijn.

2000 tot nu

Vanaf 2000 is Bumpers een stabiele vereniging gebleken. Waar zusterverenigingen zoals Olympic en Archers het onderspit moesten delven staat Bumpers nog steeds op de kaart. Bestuurlijk had men het voordeel van een ervaren groep mensen maar ook het trainerscorps werd steeds stabieler met een vaste groep mensen. Verder participeert de oudere jeugd steeds meer als trainer om de aanwas voor hun rekening te nemen. Daar sommige spelers ondertussen de kinderen bij de club kregen kon er optimaal worden geprofiteerd van de vele uren aan extra energie die door deze ouders in de trainingen werd geduwd. Dit leidde dan ook automatisch tot een paar zeer succesvolle jeugdgroepen en met name bij de meisjes was en is nog steeds heel veel talent aanwezig. Niet onvermeld mag blijven dat ondertussen vijf Bumpers leden het tot de jeugd selecties van Nederland hebben geschopt. Dit feit is niet onopgemerkt gebleven in de basketballwereld, en heeft Bumpers zeker op de basketballkaart van Nederland gezet. Ook bij de jongens profiteren we momenteel volop van de investering gedaan rond die jaren met succesvolle oudere jeugd.

Jeugdolympiade Sittard

De vroegere zelfstandige gemeente Geleen nam al sinds 20 jaar deel aan de jeugdolympiade, een sportevenement welk een 10-tal sporten betreft waar de jeugd van de zustersteden van Sittard-Geleen strijdt om de eer. Basketbal heeft sinds het begin hier een vertegenwoordiging en vorig jaar werd de Olympiade voor de tweede keer in Nederland gehouden. Waar in eerdere evenementen men nooit verder kwam dan een eervolle vermelding behaalden de meiden afgelopen jaar de 1e plaats. Dit resulteerde in veel aandacht van de plaatselijke media voor het team welk geheel uit speelsters van Bumpers bestond. Volgend seizoen gaan ze naar Alba en weer ziet het er zowel bij de jongens als meisjes veelbelovend uit.

Toekomst

Na in het verleden altijd zelf clinics te hebben gegeven op scholen is Bumpers nu een nieuwe samenwerking gestart met de gemeente Sittard. Samen met de stichting Ecsplore is men het project “In Actie” gestart. Dit project gaat aan een 1000-tal lagere schoolleerlingen en 500 studenten op het voortgezet onderwijs iedereen een 8 tal lessen basketball aanbieden in de gymlessen tijdens het schooljaar. De lessen worden gegeven door leerlingen van de sport opleiding van de Hoge School Zuyd. Mensen welke geïnteresseerd raken worden opgevangen in inloopgroepen welke wekelijks binnen Bumpers actief zullen zijn. De mensen zijn dan nog geen lid van de vereniging echter het overstapniveau wordt zo laag mogelijk gemaakt om als iemand wilt starten meteen in een vertrouwde omgeving aan kan haken. Bumpers is heel optimistisch over de kansen op een verbreding van de leden in de onderbouw. Het grote verschil met vroeger is dat de lessen door vaste krachten worden gegeven, de links met scholen structureel van opzet zijn (programma voor meerdere jaren) en er opvang is gesecureerd binnen de vereniging kortom we zijn klaar om de komende jaren het basketball binnen de stadsmuren van deze gemeente prominent op de kaart te zetten.

Heden

Bumpers is momenteel een vereniging met zoals gezegd een 150 tal leden. Het gros hiervan zit hem in de jeugd hoewel er ook grote groep recreanten actief is. Aangezien dat er niet meer zoveel verenigingen in Limburg over zijn (10) moet er steeds vaker het Brabantse land bezocht worden om een volle competitie te kunnen spelen. Dit zou men als nadeel kunnen zien edoch feit is dat de spelers dit echter vaak spannend vinden om tegen onbekende tegenstanders te moeten spelen en dus graag de reis aanvaarden.

Bumpers heeft zowel een meisjes als jongenslijn en de ambitie om beide lijnen vol te krijgen qua competitie spelende teams. Om dit te kunnen realiseren zijn we zoals vermeld de samenwerking aangegaan met de gemeente. Aan de competitie wordt momenteel deelgenomen met een 10-tal teams wat op verschillend niveau actief is. Het 1e herenteam speelt momenteel in de hoogste klasse in Limburg, de onder 20 groepen van zowel de jongens als meisjes spelen echter op het hoogste rayonniveau (net onder eredivisie) en met dit niveau bewijzen we dat Bumpers tot dit niveau een goede opleiding kan bieden. De meeste groepen trainen 2-maal in de week, de hoofdaccommodatie is nog steeds de stadsporthal te Sittard.

Auteur:

Bart Janssen